Artist Statement

Ik maak geen werk om een sluitend verhaal uit te leggen.

Veel van mijn werk ontstaat terwijl ik bezig ben. Een blik, een herinnering, een stuk materiaal, een fout of een toevallige vorm kan belangrijker worden dan het oorspronkelijke plan. Ik probeer dat niet altijd te corrigeren. Soms is juist dat het moment waarop het werk begint te leven.

Daarom kunnen mijn beelden ruw, kinderlijk, hard, erotisch, absurd, lief of onaf ogen. Die eigenschappen sluiten elkaar niet uit. Een figuur kan tegelijk bang en dreigend zijn. Een schilderij kan grappig zijn en iets naars laten gebeuren. Een detail kan uiteindelijk sterker blijken dan het totale beeld.

Ik noem veel van dit werk Toestanden. Niet omdat ieder werk dezelfde betekenis heeft, maar omdat het een moment, aanwezigheid of spanning vasthoudt zonder te doen alsof die definitief is.

Panoptica is bewuster als project opgebouwd. Daar onderzoek ik surveillance, AI, herkenning, privacy en macht. Maar ook daar interesseert mij juist het moment waarop een systeem zich vergist, twijfelt of zijn eigen zekerheid verliest.

Ik hoef niet alles op te lossen.

Het werk moet leven.